Αντιμετώπιση της μυϊκής αδυναμίας στην πολλαπλή σκλήρυνση (Σκλήρυνση Κατά Πλάκας)
Οι μυϊκοί σπασμοί ή η δυσκαμψία επηρεάζουν τουλάχιστον ένα στα πέντε άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση. Ανακαλύψτε πώς να φροντίζετε καλύτερα τους μυς σας1
It looks like you are using an older version of Internet Explorer which is not supported. We advise that you update your browser to the latest version of Microsoft Edge, or consider using other browsers such as Chrome, Firefox or Safari.
Οι μυϊκοί σπασμοί ή η δυσκαμψία επηρεάζουν τουλάχιστον ένα στα πέντε άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση. Ανακαλύψτε πώς να φροντίζετε καλύτερα τους μυς σας1
Η Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μια νόσος που σχετίζεται με κινητικές διαταραχές. Η ανάδειξη των συμπτωμάτων που σχετίζονται με αυτές τις διαταραχές μπορεί να βοηθήσουν στην έγκαιρη διάγνωση, στην ανάδειξη προοδευτικότητας αλλά και στην γενικότερα καλύτερη διαχείριση της νόσου και του ασθενούς1.
Οι πιο συχνές κινητικές διαταραχές της ΠΣ είναι το σύνδρομο του ανήσυχου ποδιού, το τρέμουλο στα άκρα καθώς και οι σπασμοί στην περιοχή του προσώπου1.
Η σπαστικότητα (μυϊκή ακαμψία και σπασμοί) είναι ένα χαρακτηριστικό της νόσου με αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με ΠΣ. Συχνά εκδηλώνεται με μια σειρά συμπτωμάτων, όπως είναι η μειωμένη κινητικότητα, η δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης, καθώς και δυσκαμψία, σπασμοί και διαταραχές στον ύπνο2 .
Στην ιατρική κοινότητα γίνονται ενδιαφέρουσες συζητήσεις, και υπάρχει πλέον και επιστημονική βιβλιογραφία, που υποστηρίζει την σωματική άσκηση ώς ένα ασφαλές και αποτελεσματικό μέσο αποκατάστασης, για τους ασθενείς με ΠΣ3. Τα δημοσιευμένα στοιχεία δείχνουν ότι ένα εποπτευόμενο και εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης μπορεί να βελτιώσει τη φυσική κατάσταση, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με ΠΣ3.
Τα προγράμματα άσκησης που αφορούν στην ισορροπία είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος για τα άτομα με ήπια έως μέτρια ΠΣ. Οι ασκήσεις λειτουργικής ισορροπίας μπορούν να επηρεάσουν θετικά τους ασθενείς, όχι μόνο σε θέματα ισορροπίας, αλλά να έχουν θετικό αντίκτυπο στον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο ασθενής την αναπηρία, την κόπωση, την περιπατητική ικανότητα και τη γενικότερη αντίληψη στην ποιότητα ζωής τους4.
Βιβλιογραφία: